Onlar da Toplum Gönüllülerini özlemişti,ne de olsa Şirindere Çocuk Şenliği senede 1 kere yapılıyordu.Hemen düzenlemelere başladı Toplum Gönüllüleri;masa kurmak ,elektrik bulmak ,ses sistemi ayarlamak,sandalye ve masa getirmek çok zamanlarını almadı.Bu arada o da yardım etti ama çocuklarla tanışmakla daha çok ilgili gibiydi.Aralarında dünya güzelleri vardı, “Evlenince benim de böyle bir çocuğum olur inşallah” diye geçirdi içinden.Hazırlıklar tamamlanmıştı , artık eğlenceye geçme zamanı gelmişti.En başta ilk aktivite olan çöp toplamayı çocuklar pek eğlenceli görmeseler bile ,bir oyun şekline sokulunca koca koca çöp poşetlerinden on onbir tane toplanmıştı bile.Geri dönüşte çocukların sayısının gitgide artmakta olduğunu gördü ,sevindi palyaço gönüllüsü.Tam bir şenlik havasına bürünmüştü ortalık artık.Toplum Gönüllüleri , mahallemizin afacanları, hazırlanan sürüyle oyun , müzik ,dans vb. Tek bir eksik gördü o an:palyaço.Onu da kapatmak için öteki palyaço gönüllüsü ile giyinmek için bir evin kapısını çaldılar,hızlı hızlı giyindiler ,boyandılar, süslendiler,koku sürdüler.Hoplaya zıplaya alana koştular,çocuklarla zıpladılar ,hopladılar ,kutu kutu penselediler,mendilleri kaptılar,bol bol eğlendiler.Öteki tarafta da penaltı yarışması vardı.Birinciyi sırta aldı palyaco, bir galibiyet turu attılar şampiyonla.Bu kadar velvele yormuştu palyaçoyu,çocukların enerjisi bitmiyordu bir türlü.Az sonra yemeklere geçildi.Biraz dinlenmeye zaman vardı.Yemekler yenilince yeni aktivitelere geçildi:Origami ,yüz boyama,kağıt uçak yapma.Yüzlerdeki neşeleri görünce paylaçonun içi ısındı.Kendi küçüklüğü buldu onlarda:yerinde duramayan,neşeli,inatçı,sevgi dolu.Palyaço “keşke ben küçükken de birkaç abi çıkıp benle arkadaş olsaydı beni tanıyıp bana gülümseseydi keşke her yerde böyle olsaydı, her zaman rol model olarak seçilen abiler çıkıp kucaklasaydı çocukları ,onlardan biraz neşe çalarken onlara daha fazla mutluluk verseydi,hedeflerini belirlemede yardımcı olsaydı onlara ,destek olsalardı.Bu döngü sürseydi tüm Türkiye’ye yayılsaydı,sadece abi-çocuk değil,bütün herkes birbirini kucaklasaydı.Ne kadar güzel olurdu öyle olsaydı” diye geçirdi içinden komik suratlı palyaço.Sonra “çiçek,çicek,çiçek var oğlum,çiçek” diye bir ses düşüncelerinden uyandırdı palyaçoyu.Saksı içinde çicekler dağıtıma başlamıştı.Çocuklar çiceklerini alıp kendi elleriyle saksılara dikiyordu.Ondan sonra da okuma kitapları hediye edildi çocuklara.”Bir ellerinde kitap ötekinde saksıda mor menekşe taşıyan bir çocuk kadar güzel bir varlık olabilir miydi ki?” Yağmur da başlayınca şenlik biraz erken sona ermek zorunda kaldı,ama çocuklarla o kadar hızlı doya doya eğlenmiştiler ki 5 saatlik etkinliği zaten yağmura kadar bitirmişlerdi.O akşam yatağında ”Şirin” ismini verdiği çiceğine son kez bakıp ,ışını söndürürken boyası tam cıkmamış yüzünde gülümsemesi hala duruyordu palyaçonun.

Yorumlar

Yeni Ekle Ara

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."